ettehad top bar

‍ پروین و جعفر تنها نخواهند ماند ! محمد_قراگوزلو

‍ پروین و جعفر تنها نخواهند ماند !

محمد_قراگوزلو

شش سال پیش که بورژوازی حاکم دست به تجدید آرایش طبقاتی زد و برای خروج از بحران ، در متن توافق نخبه گان هر دو جناح، مذاکره با دولت های سرمایه داری و به طور مشخص امپریالیسم آمریکا و متحدانش را علنی کرد و نشان داد که با چه ولعی به آرمان های نئولیبرالی “سردار سازنده گی” وفادار است، به وضوح پیدا بود که دور تازه یی از تعرض به زنده گی و معاش کارگران و زحمتکشان “کلید” خورده است. این نشانه زمانی تبدیل به فکت شد که علی ربیعی در مصدر وزارت کار قرار گرفت. چنین انتسابی که متعاقب استیضاح و برکناری ربیعی با شریعتمداری به شکلی معنا دار ادامه یافته است ، به وضوح از برخورد امنیتی با جنبش کارگری حکایت می کند. در واقع دولت نئولیبرال روحانی همزمان با انجماد دستمزدها و ارزان سازی افراطی خرید و فروش نیروی کار ، کاهش ارزش ریال و به تبع آن سقوط شدید قدرت خرید بیش از پنجاه میلیون خانوار کارگری به نحو کم سابقه یی تسریع سیاست خصوصی سازی مراکز تولیدی و صنعتی را در دستور کار خود قرار داد. کارخانه های سود آور با وام های کلان و به ثمن بخس به افرادی از الیگارشی حاکم واگذار شد که حتا به ابتدایی ترین ساز و کارهای تولید سرمایه دارانه ( از جمله پرداخت به هنگام دستمزدهای پنج برابر زیر خط فقر ) نیز عمل نمی کنند. فولاد اهواز و هفت تپه نمونه ی بارز این واگذاری هاست. در عین حال پاسخ دولت به اعتراض های کارگری ، از جمله اعتصاب و راه پیمایی به منظور دریافت دستمزدهای معوقه ، دستگیری پیشتازان و رهبران کارگری محلی ، پرونده سازی ، اتهام های امنیتی ، انتساب ایشان به احزاب اپوزیسیون و مشابه بوده است. ظاهرا اتخاذ چنین شیوه هایی “موفقیت آمیز” بوده و توانسته امواج رو به گسترش اعتصاب _ دست کم در هفت تپه و فولاد _ را مهار کند!
با این حال دامنه ی دستگیری رهبران کارگری از حوزه ی محیط کار و تولید فراتر رفته و دامن پیشتازان، رهبران و اعضای شناخته شده ی تشکل های مستقل کارگری را نیز گرفته است. چنین رویکردی به ویژه زمانی معنادار می شود که همزمان با نزدیک شدن به هنگامه ی تعیین حداقل دستمزد، پروین محمدی و جعفر عظیم زاده نیز دستگیر و زندانی می شوند. پروین و جعفر از رهبران شناخته شده یی هستند که طی سال های گذشته در صف نخست جنبش مبارزه برای افزایش دستمزد منطبق بر یک زنده گی مرفه و شرافتمندانه برای کارگران ایستاده اند و توافق های شورای سه جانبه را پس زده اند.
حضور این دو عزیز در میان هم طبقه یی های خود به خصوص در چنین فصلی که مستقیما به معاش طبقه ی کارگر پیوند خورده خطری است بیخ گوش سرمایه داران!
جنبش کارگری ایران علیرغم بی بهره ماندن از تشکل های مستقل و سراسری خود ، طی سال های گذشته رهبرانی را در دامان خود پرورش داده که هیچ درجه یی از تعرض بورژوازی قادر به حذف آنان نیست. نه اعتراف گیری اجباری و نه دستگیری و زندان قادر نخواهد بود که جنبش نان کار و آزادی را به محاق بفرستد.
جنبش کارگری و معدود تشکل های مستقل آن جریانی یک دست و یکپارچه نیست و از گرایش های مختلف چپ و راست و به تبع آن اختلاف نظر در امور گوناگون شکل بسته است. این تفاوت ها نباید سبب شود که پیشتازان زندانی از حمایت بخش های مختلف محروم بمانند.
پروین محمدی و جعفر عظیم زاده در دل تپنده ی این جنبش ثبت شده اند و دستگیری و زندانی کردن نمی تواند آنان را محو کند.
تلاش برای آزادی این دو عزیز وظیفه ی همه انسان های شریفی است که دل در گرو برابری و آزادی دارند.