ادامه تجمعات اعتراضی کارگران کارخانه قند ممسنی نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی

تجمعات اعتراضی کارگران کارخانه قند ممسنی نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی ادامه دارد. یکی از کارگران کارخانه قند ممسنی: ما انتظار پیگیری داریم، خودتان را جای ما بگذارید ، چهار سال است حقوق نگرفتیم، کانون زندگی کارگران این کارخانه در حال فروپاشی است. چه کسی باور می کند خیلی از بچه های این کارگران به خاطر نداشتن توان پرداخت شهریه و هزینه سرویس از تحصیل بازماندند و از مدارس طرد شدند. دردمان را باید به کجا بگوییم؟

مگر نه اینکه همه مسئولان مملکت از شخص رهبری تا ریاست جمهوری همه می گویند باید از کار و اشتغال حمایت کنیم این چه طور حمایت از تولید و اشتغال است که چغندر فارس به شش استان صادر می شود اما کارخانه قند ممسنی تعطیل است.

به گزارش یک منبع خبری محلی، تلخ کامی کارگران کارخانه قند ممسنی پس از سالها تجمع و اعتراض و قول پیگیری و شنیدن وعده های حل مشکلات همچنان ادامه دارد و صبر کارگران را لبریز کرده است.

محمد علی کشاورز یکی از کارگران این کارخانه است که برای گفتن چندین باره درددلش از سایر کارگران سبقت می گیرد و از همکارانش می خواهد که همهمه نکنند واجازه دهند تا او به نمایندگی از همه مشکلات شان را با خبرنگار ما درمیان بگذارد.

وی که ۲۵ سال از عمر کاری اش را در این کارخانه مشغول بوده می گوید متاسفانه کارخانه حال و روز خوشی ندارد و همه ما را ناخوش کرده است. برغم اینکه این کارخانه در بهترین شرایط آب و هوایی قرار گرفته ونزدیکترین کارخانه قند ایران به بندر عمان و بوشهر است وشکر خام هم از همین دو بندر بار می‌شود و به خراسان شمالی و جنوبی تا شاهزند اراک وکرج می‌رود، اما مرتب می گویند کارخانه سوددهی ندارد. سوال ما این است چطور در همه آن شهرها که گیرنده شکر خام هستند کار سوددهی دارد اما کارخانه قند مسنی در یک وجبی این بندر ها باید تعطیل شود؟

وی اعتقاد دارد از زمان واگذاری این کارخانه توسط صنایع ملی ایران به بخش خصوصی تاکنون کارخانه همیشه درگیر مسائل مشکلات بوده است و کارفرمایان برای اینکه وامهای کلان بگیرند یکی دو سال کار میکنند چهار سال تعطیل می کنند وکارگران را تحت پوشش بیمه بیکاری می‌برند.

آقای کشاورز که این مشکلات گرد پیری زودهنگام بر چهره اش نشانده با ناراحنی می گوید تمام مشکلات این کارخانه به خاطر واگذاری به بخش خصوص است، اولین مالک کارخانه بعد از صنایع ملی که واگذار شد به بخش خصوصی(م ی) معروف به سلطان شکر بود، که فوت کرد و پسرش مدتی مالک کارخانه بود. بعد از آن از آبان ۹۳ طی یک مبایعه نامه که تاکنون اسنادی هم برای اثبات آن ارائه نکردند شرکت افق گستر ریحانه به عنوان مالک معرفی شد. اما در جلسه با مدیر کار استان مدیر صنایع فارس و نماینده شهرستان سندی مبنی بر این نقل و انتقالات نشان ندادند

وی دلیل تجمعات مداوم و اعتراض کارگران را عدم تسویه حساب اعلام کرد و گفت: از سال ۹۳ تاکنون تولید کم شده و کارخانه در واقع تعطیل است. مالکین کارخانه چهار سال است که کارگران را به هم پاس می‌دهند نه حاضرند کارخانه را راه اندازی کنند و نه حاضرند کارخانه را به کننده کار بفروشند.حقوق کارگران هم تسویه نمیکنند.

وی به نمایندگی از همه کارگرانی که چهار سال عمر مفیدشان را در پی اعتراضات برای احقاق حق و حقوشان سپری کردند می گوید: از مسئولین که مدام از حمایت از کار و تولید و اشتغال دم میزنند، انتظار داریم به مشکلات ما رسیدگی کنند. مگر نه اینکه همه مسئولان مملکت از شخص رهبری تا ریاست جمهوری همه می گویند باید از کار و اشتغال حمایت کنیم این چه طور حمایت از تولید و اشتغال است که چغندر فارس به شش استان صادر می شود اما کارخانه قند ممسنی تعطیل است.

ما انتظار پیگیری داریم، خودتان را جای ما بگذارید ، چهار سال است حقوق نگرفتیم، کانون زندگی کارگران این کارخانه در حال فروپاشی است. چه کسی باور می کند خیلی از بچه های این کارگران به خاطر نداشتن توان پرداخت شهریه و هزینه سرویس از تحصیل بازماندند و از مدارس طرد شدند. دردمان را باید به کجا بگوییم؟

پروژه معماری