رحمان گلچهره :با سرکوب ،به کجا چنین شتابان !

ما کارگران ، معلمان ، پرستاران و کولبران ،
ما نیروی کارمزدی و همه زحمتکشان ، در برابر تمام اقدامات ضد کارگری و تعرض شما مالکان و مدافعان سرمایه به مزد و معیشت مان و به سرکوب علیه زندگی مان ،قاطعانه پاسخ میدهیم! هیچ راه گریزی نیست !

شما مالکان و مدافعان سرمایه،با تمام ارکان و نهادهای اعمال قدرت،حتی به قوانین عقب مانده نیم بند ،که خود برای بهره کشی از نیروی کار ما سامان‌دهی کرده اید ،پای بند نیستید!

اعتراضات به چندرغاز حقوق و مطالبات به گرو کشیده مان را با فریب وعده و یا باطوم و بگیر و ببند پاسخ میدهید، تمام قد به دفاع از مالکان و کارفرماهای غارتگر و شیاد به صف شده اید.

در بد ترین شرایط غیر متعارف جامعه ،در یک توازن نابرابر به عقب رانده شده ، طی چندین دهه، نا عادلانه ترین قوانین را در تعیین سهم مان از زندگی رقم زدید. تمام دستآوردهای حاصل بیش از چندین دهه از جدال ما نیروی کارمزدی با سرمایه را به یغما بردید.

با ثروت حاصل از بهره کشی دست رنج مان ،دولت ها و نهادهای اعمال قدرت تان را سازمان دادید، مجالس قانون گذاری ،دادگاه ها و زندانها را ، با پول و کار ما ، در دفاع از سرمایه و سرمایه داران و بر علیه ما بر پا کردید!

ابتدائی ترین ابزار چانه زنی در خرید و فروش نیروی کارمزدی (تشکلات سندیکایی و اتحادیه ای و… )با سرمایه را از ما سلب کردید،
حق تشکل و اعتصاب را به بهانه های اقدام علیه امنیت مدافعان سرمایه سرکوب کرده اید،.هزاران کارگر و معلم و ….، انسان های آزاده را به قل و زنجیر کشیده اید.

ما کارگران و معلمان و….،یعنی تمام نیروی کارمزدی، در کشاکش دائمی علیه نظم سرمایه،اگر به عقب رانده شدیم، اما شکست نخوردیم، هر بار به زمین خوردیم، اما دوباره بر خاستیم.

بر متن یک جدال نابرابر ،با تحمیل فقر و فلاکت ، با تعرض دائمی علیه معیشت و زیست مان ، با قشون کشی یا هزار و یک قانون آشکار و پنهان ضد کارگری ،. از احضار تا زندان و شکنجه کارگر و فعالین جنبش های کارگری و مدنی ، از اخراج فله ای تا گرفتن حق حیات و تحمیل خودکشی بر کارگر، ازکشته های ما کارگران در خاتون آباد و دفن مان در معدن آزاد شهر، تا احکام بغایت عقب مانده شلاق علیه کارگران و فعالین و رهبران چادر ملو و…، از تعرض به نان و سفره و زیست مان گرفته تا پرونده سازی امنیتی،

اما، ما عقب ننشستیم!
سپرده های حاصل از یک عمر رنج و زحمت مان را وقیحانه در سرگردنه غارت و سود، بنام بانک ربودید.

ما انسانها ، و کودکانمان را ، با هزاران آرزو ، به زیر تلی ازخاک و ویرانه های زلزله کرمانشاه و…..، به حال خود رها کرده اید.

در هفت تپه ، در هپکو و در فولاد و….، در دفاع از منافع سرمایه، بر سرمان قشون ریختید و هر روز ما کارگران را به محاکمه میبرید.

در مرزهای کولبری ، سفره و نان ما با خونمان آغشته است ،اما تمکین نکردیم ، و عقب ننشستیم،در هفت تپه ، در فولاد اهواز، در هپکو ، در تجمعات و اعتراضات معلمان و بازنشستگان،در همه جا، و نه تنها عقب ننشستیم، که جلوتر آمده ایم،
به ما زنان کارگر و کارمزدی نگاه کن! شانه به شانه مردان به دفاع از حقوق و خواست انسانی مان
ایستاده ایم.

جنبش اجتماعی ما زنان ، دیگر اساس پیشروی جنبش اعتراضی کارمزدی و جامعه بطورکل علیه وضعیت فقر موجود ست.

اکنون در هفت تپه ، فولاد ،هپکو و آذر اب ، در عسلویه و ماهشهر…..، در جنبش بازنشستگان و معلمان ، در جنبش رهایی زن،

جلوتر آمده ایم، انعکاس پیشروی ما ، در چهره و رفتار شما مالکان و مدافعان سرمایه نمایان است، هم اکنون، جنبش اجتماعی ما کارگران و نیروی کارمزدی ، در این کشمکش نابرابر برای تغییر و بهبود معیشت و شرایط زیست خود به میدان آمده است.
برای ما کارگران، در هفت تپه، در فولاد اهواز و در هپکو، قدرت اتحاد و اعتصاب مان وصف نشدنی ست، اراده مستقیم جمعی ما کارگران ، دستاورد چشمگیر بجلو آمدن ماست، در کشاکش ما کارگران هفت تپه با کارفرما، ما کارگران به جرم دفاع از حقمان به دادگاه کشانده میشویم،

بگیر و ببند شبانه ما کارگران فولاد خوزستان، سهم مان در کشمکش با کارفرماست، در هپکو ، در آذر اب ، در…..، این همه تهدید ، این همه بگیر و ببند و دندان قروچه رفتن به ما کارگران برای چیست ، برای ما، بطور قطع پیش از آنکه نشان از قدرت و مشروعیت تان باشد، بیانگر ضعف، دست پاچگی و فرار رو بجلوی شماست! برای ما کارگران ، معلمان، بازنشستگان و همه کارمزدی،
برای ما زنان نشان از پیشروی ست!

ما ، با یک زبان مشترک در یک همسرنوشتی، در نپذیرفتن فقر و فلاکت موجود ، نیروی اجتماعی مان را در تلاش برای تغییر وضع معیشت و زیست مان به صف کرده ایم !

پروژه معماری