رحمان گلچهره: اول ماه می ،(۱۱ اردیبهشت) وروز ۱۲ اردیبهشت میدان کشمکش علیه فقر مزدی،علیه نظم سرمایه

چندین دهه است، دولت با همه نهادهای مرتبط و مدافعین مناسبات موجود سرمایه،در تقابل با مناسبت های اعمال اراده مستقیم کارگران، نیروی کارمزدی و جامعه(اول ماه می، ۸ مارس و..)در اعتراض علیه هرگونه ظلم و بیعدالتی بر مزد و زیست شان، چه با سرکوب و قشون کشی، و چه با مصادره و الصاق بمطلوب چنین روزهایی با حوادث بی مرتبط از آن، نه تنها به فریب افکار،که اساسا” در تداوم تحکیم موجودیت ومنافع غارتگرانه سرمایه ، علیه کارگران و….. ،در تلاش بوده است.
اینکه یک روزی، آقای مطهری ترور میشود و بعد دولت و همه نهادهای مدافع تحمیل قرون وسطایی ترین نظم استثمار و غارت دسترنج کارگرو معلم و… ، با الصاق بمطلوب این واقعه بعنوان روز معلم و هفته معلم.و.چراغانی و کاغذ رنگی…،

چه با قایم کردن اول ماه می و دست گذاشتن روی چشم و گوش مردم ،و یا،یک عده دانش آموز مترصد فرار از مدرسه و«آموزش» موجود، و تعدادی معلم را با «خط کش» حضور و غیاب زور و «امتیاز»، میبردن تو خیابونها و چند تا بیرق و شعار مرگ بر ..،میدادن دستشون و همه مصائب و فقر و نکبت جاری بر زیست و زندگی همین مردم و…، رو بیاندازن گردن …..هر کی خواستن، و بچه ها هم یواش یواش جیم میشدند و میرفتنند پی امورات جوانی و …،معلمان هم میرفتند تا فکری برای قسط های عقب مانده اجاره مسکن و بقیه بدهکاریها …،و استفاده از قابلیت فکری شون برای چفت خرج و دخل زندگی که همین حضرات «مدافع معلمان» برایشان رقم زده اند بکنند.

این دیگر شیادی و بیشرمی به توان صد است که «خودنماینده خوان» یا جریانی امثال تشکلات دست ساز دولتی و یا همین قیم مآب های خودخوانده ،کسانی که نشخوار راهکارهای تحمیق و شکاف در صفوف نیروی کارمزدی و منفعت طلبی جناح های درگیر از سهم بری غارت، رسالت و نیت شان است ،نیروی کارمزدی، یعنی کارگر و معلم و… (شاغل و بازنشسته) را با «نیت خیر »به چنین مناسبت های دست ساز خیمه شب بازی فریب وعده فراخوان دهند.

دیگرخود متولیان و مجریان نظم نفرت آور موجود سرمایه،با تمام دولت و نهادهای مرتبط اش ، با وقاحت تمام،علنا”و آشکارا،بر علیه هست و نیست کارگران، معلمان،پرستاران، کولبران، بازنشستگان….و همه نیروی کارمزدی شمشیر از رو بسته اند و اینگونه با حداقل حقارت مزد ،با گروکشی همین چندرغاز حقوق ونان سفره مردم،با اختلاس عریان،با تحمیل گرانی و دفاع گستاخانه از غارت ثروت مردم،نقاب از آخرین ته مانده چهره خود نیز برداشته اند،

در شرایطی که اراده مستقیم ابراز وجود جمعی همه نیروی کارمزدی (شاغلان،بازنشستگان و…) بر بستر اعتراضات علنی و شفاف در دفاع از مزد،معیشت و زیست انسانی بیش از همیشه دیگر بجلو آمده است،

وقاحت فراخوان در مشارکت و همصدایی با مناسبت های مردم فریبی دولت و…..، و تمسک به عریضه نویسی حقارت آور و لابیگری در راهروهای پادوئی ،دیگر اوج زبونی و کاسه لیسی دیر از راه رسیدگان منفعت طلبی ست.

۱۲ اردیبهشت و مناسبت این روز متعلق به دولت و نهادهای مرتبط قدرت و مدافعان نظم موجود سرمایه نیست،
۱۲ اردیبهشت، میدان جنبش اعتراضی/ مطالباتی معلمان(شاغل وبازنشسته)بعنوان بخش وسیعی ازجنبش نیروی کارمزدی در نپذیرفتن فقر مزدی و تحمیل عقب مانده ترین شرایط برمعیشت و وضعیت زیست موجود است.

جنبش اعتراضی معلمان(شاغل و بازنشسته)،این نیروی وسیع اجتماعی کارمزدی،چه در قامت یک جنبش مطالباتی مستقل،و چه بلحاظ در هم تنیدگی و هم سرنوشتی طبقاتی(اول ماه می، ۱۲ اردیبهشت، ۱۳ مهر ،۸ مارس و…)بعنوان بخشی از جنبش طبقه کارگر ایران و بعنوان وزنه سنگینی در متن کشمکش های موجود علیه فقر مزد و فلاکت حاکم بر معیشت و زیست همه نیروی کارمزدی،دیگر به میدان آمده است.!

برای معلمان و همه نیروی کارمزدی،
بطور یقین هر روز و مناسبتی که بتواند میدان ابراز وجود علنی و دخالتگری با اراده جمعی ، در نپذیرفتن وضعیت موجودش و در دسترسی به خواست ها و….باشد، آن روز بخشی از روند مبارزات و پیشروی جنبش اعتراضی/مطالباتی طبقه کارگر ایران بطور کل،در تلاش برای تغییر و بهبود اوضاع ش خواهد بود.

برای کارگران،معلمان،پرستاران، بازنشستگان، کولبران، دانشجویان، فرودستان و همه تحقیر شدگان !
اول ماه می،(مصادف با ۱۱ اردیبهشت) روز اتحاد در اعتراض سراسری،روز به صف شدن و جلو آمدن انسانیت علیه بربریت نفرت آوری ست که در تمام عرصه های کار و زیست، مقابل منافع و حیات انسانی در قامت کریه و گندیده، ویرانگر و خونخوار قد علم کرده است !

اعتراض اول ماه می ،کوتاهترین راه اتحاد سراسری در کارزار …کارگران،معلمان،پرستاران ،بازنشستگان،کولبران ،بیکاران،فرودستان و همه تحقیر شدگان….، در یک هم سرنوشتی و تنیدگی نپذیرفتن شرایط نفرت انگیز مزد و زیست اجتماعی موجود است!

پروژه معماری