بیانیه جمعی شوراهای صنفی دانشجویان سراسر کشور در واکنش به صدور احکام قضایی برای دانشجویان

بازداشت های عجولانه و بی‌دلیل دی ماه که به گفته مسئولین امنیتی با هدف پیشگیری از جرم و به بهانه ی اعتراضات دی ماه شروع شد، در ادامه پرونده سازی و فضای امنیتی در دانشگاهها را در پی داشت و در نهایت علیرغم عدم شفافیت در ارایه دلیل برای مصادیق ذکر شده به احکام سنگین قضایی برای فعالین صنفی ختم شد.

در بخشی از این ماجرا طبیعی بود که دانشجویان نسبت به سرنوشت کشورشان حساسیت نشان دهند یا که از وضعیت معیشتی به تنگ آمده باشند و نسبت به گرانی و مشکلات معترض باشند و در اعتراضات شرکت کنند و انتظار داشتیم که بر حسب وظیفه دولت از حقوق شهروندی و وزارت علوم از حقوق دانشجویی اعضای جامعه ی دانشگاهی دفاع کند. بخش دیگر ماجرا فعالین صنفی_دانشجویی ای بودند که نه در خیابان ها بلکه جلوی درب دانشگاهها بصورت غیر قانونی بازداشت شدند و مصادیق جرمشان حضور در فعالیت‌های صنفی سالهای پیش در صحن دانشگاه بود.

از مسئولان وزارت علوم که وزیر و معاون فرهنگی اش در خطابه‌هایشان دانشجویان را سرمایه های آینده ی کشور و عضوی از خانواده ی دانشگاه می دانند انتظار می رفت که نگذارند به حریم دانشگاه و حقوق دانشجویان تجاوز شود. متاسفانه در عمل تنها شاهد وعده ی پیگیری و کمک کردن به امنیتی ها برای پرونده سازی علیه فعالین صنفی_دانشجویی بودیم.

پس از بازداشت دانشجویان با بیانیه و نامه هایی که بیش از ۵۰ شورای صنفی دانشجویان امضا کرده بودند، نظر دانشجویان را اعلام کردیم. همچنین در طول این مدت دانشجویان دانشگاه های مختلف با برگزاری تجمعاتی خواستار آزادی دانشجویان و عدم پرونده سازی و تشکیل پرونده شدند. اکنون به دلیل بی توجهی به مطالبات برحق جامعه دانشگاهی پس از صادر شدن احکام سنگین قضایی به تجمع اعتراضی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران رسیدیم.

آنچه که در دانشکده ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران میگذرد، همان اصالت روح اصیل دانشگاه است. همصدایی بدنه ی دانشجویی با همراهی اساتید برای دفاع از ساحت دانشگاه. دانشجویانی که فارغ از تفکر و عقاید شخصی خود به دفاع از حریم دانشگاه بپا خواسته اند آن هم نه با برگزاری تجمعی یک روزه و دو روزه بلکه با آگاهی از آنچه که حق خود می دانند، گفته اند تا زمانی که احکام سنگین قضایی لغو نشود ما پیگیر لغو آن هستیم. در کنار دانشجویان اساتیدی قرار گرفتند که دیگر خود را درگیر مصلحت اندیشی و سکوت برای بقا بر سر کرسی استادی نمی دیدند.
شوراهای صنفی دانشجویان کشور وظایفی شفاف و بدیهی دارد:
دفاع از آموزش رایگان، حقوق برابر تمامی ادیان، اقوام، مذاهب و …، حق تحصیل برای همگان، حق تشکل یابی، دانشگاهی امن و بدور از برخوردهای امنیتی، لغو سیاست های اجتماعی که سبب تبعیض جنسیتی می شود، لغو سیاست های اقتصادی که سبب شکاف طبقاتی می شود و در یک کلام، احیا روح دانشگاه.
و تلاش برای احقاق همین بدیهیات، اکنون منجر به صدور احکام سنگین و ناعادلانه برای فعالین صنفی شده است. در احکام صادر شده برای دانشجویان تجمعات صنفی در صحن دانشگاه، نقد سیاست های اقتصادی که نتیجه ی سو آن را در زیست دانشجویی روزانه احساس می کنیم، به چشم می آید که قاعدتا چنین احکامی از منظر نگاه هر انسان حق‌خواه محکوم است.
نگرانی هایمان را گفتیم و پای رسالتمان ایستادیم. بی شک سرکوب این روزهایمان به بخشی از تاریخ فعالیت صنفی و حق خواهانه بدل خواهد شد که هرگز قابل تحریف نیست.
احکام صادر شده برای دانشجویان تنها مختص به دانشگاه تهران نیست و دانشجویان دانشگاه های دیگر نیز با چنین احکامی مواجه شده اند و بیشتر از افرادی هستند که امروزه خبرهایشان را شنیده اید.
در پایان شوراهای صنفی دانشجویان کشور سپاسگزار تلاش هم‌صنفان خود در دانشگاه تهران است و حمایت قاطع خود را از دانشجویان دانشکده ی علوم اجتماعی تهران اعلام می کند و مطالبات دانشجویان معترض به احکام سنگین قضایی را مطالبات خود می داند:

۱- توقف کامل روند قضایی دانشجویان که هنوز دادگاه بدوی شان تشکیل نشده است.
۲- لغو احکام قضایی صادره علیه دانشجویان و بازگشت پرونده هایشان به دانشگاه.
۳- حضور دانشجویان محکوم شده از سال جاری تحصیلی بدون هیچ گونه مانعی بر سر کلاس ها و عدم هر گونه ممنوعیت نسبت به حق تحصیل
۴-توقف کامل روند امنیتی سازی دانشگاه و عدم پرونده سازی برای دانشجویان فعالی که پیگیر پرونده ها بوده اند.
۳۶شورای صنفی این بیانیه را امضا کرده اند

پروژه معماری